مرتضي سامتي

عزيز احمدزاده

روح اله شهنازي 

اقتصادهاي فقير از لحاظ منابع طبيعي اغلب در زمينه رشد و توسعه اقتصادي از كشورهاي داراي منابع طبيعي غني پيشرفته تر هستند. اين تحقيق درصدد بررسي اين فرضيه است که منابع طبيعي از طريق ايجاد پديده بلاي منابع و صورتهاي مختلف آن مانند بيماري هلندي، رانت جويي، رابطه مبادله منفي و... بر اقتصاد کشورهاي دارنده اين منابع اثر منفي دارد. با توجه به اينکه هدف مقاله بررسي اين اثر بر اقتصاد کشورهاي اوپک است، از اين رو ميزان صادرات منابع انرژي به عنوان جايگزيني براي دارا بودن منابع طبيعي مورد استفاده قرار مي گيرد. اين تحقيق براي بررسي فرضيه مورد نظر با توجه به پايه هاي تئوريک جديدترين و معروف ترين مدلهاي رشد، مدلي طراحي نموده است. اين مدلها با رهيافت Panel Data به روش GLS به دو صورت براي 8 کشور عضو اوپک و 13 کشور منتخب ديگر طي سالهاي 1969-2003 مورد آزمون قرار گرفته است. نتيجه بيانگر اثر منفي درآمد صادرات انرژي، به عنوان شاخص وابستگي کل اقتصاد به درآمدهاي حاصل از انرژي، برGDP کشورهاي منتخب است. همچنين بررسي موردي براي کشورهاي اوپک نشان مي دهد اثر صادرات انرژي بر توليد ناخالص ملي کشورهاي ايران، اندونزي، ليبي، نيجريه و ونزوئلا منفي، در عربستان مثبت و در کويت اثر معني دار نيست. اين امر لزوم توجه به دلايل بروز اين آثار زيانبار و ريشه يابي آنرا در اقتصاد كشورمان نشان مي دهد.

متن مقاله را در اینجا بخوانید.

با عرض پوزش از اینکه مدتی این مثنوی تاخیر شد. مطلبی که لینک آن را گذاشته ایم ویژه نامه نشریه «مجلس و پژوهش» است که در تابستان ۱۳۸۱ با موضوع نفت و منافع ملی منتشر شده است. از آنجا که نفت به عنوان یکی از مهمترین منابع طبیعی نقش حیاتی و کلیدی در اقتصاد کشور ما دارد آگاهی از جایگاه کشور ما در بازار نفت و گاز و اپک و همچنین وضعیت کشورمان در این زمینه می تواند بسیار مفید و هشداردهنده باشد! خصوصا توصیه می کنیم که مقالات دکتر درخشان و دکتر سعیدی را با دقت مطالعه فرمایید.

متن مقاله را در اینجا بخوانید!